ประวัติหลวงปู่ตื้อ ผู้ก่อตั้งวัดป่าพระอาจารย์ตื้อ

หลวงปู่ตื้อ อจลธมฺโม ( พ.ศ. ๒๔๓๑ – ๒๕๑๗ )

วัดป่าอรัญวิเวก ต.บ้านข่า อ.ศรีสงคราม จ.นครพนม

นามเดิม ตื้อ ปาลิปัตต์ เป็นบุตรของนายปา และนางปัตต์ ปาลิปัตต์

เกิด วันจันทร์ที่ ๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๔๓๑ ตรงกับวันขึ้น ๓ ค่ำ เดือน ๓ ปีชวด ณ บ้านข่า
ต.บ้านข่า อ.ศรีสงคราม จ.นครพนม

อุปสมบท

ท่าน เข้าเป็นศิษย์วัดตั้งแต่เด็ก และได้บรรพชาเป็นสามเณรอยู่ระยะหนึ่ง อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่ออายุ ๒๑ ปี โดยมีพระอาจารย์คานเป็นพระอุปัชฌาย์ ได้ศึกษาวิชาธรรม คือเรียนสนธิ์เรียนนาม และมูลกัจจายน์ ผู้ที่จบหลักสูตรนี้เรียกว่า “นักปราชญ์” ท่านมีความเลื่อมใสในพระธุดงคกรรมฐาน ได้พบกับสหธรรมิก คือ หลวงปู่แหวน สุจิณฺโณ ได้เคยเดินธุดงค์ไปด้วยกันหลายแห่งจนไปอยู่ทางภาคเหนือด้วยกัน

ญัตติเป็นพระธรรมยุต
ท่าน บวชนานถึง ๑๙ ปี ในปี พ.ศ. ๒๔๗๑ ได้ญัตติเป็นธรรมยุตเมื่ออายุ ๔๐ ปี โดยมีพระอุบาลีคุณูปมาจารย์(จันทร์ สิริจนฺโท) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูพิศาลสารคุณเป็นพระกรรมวาจารย์ พระครูนพีสีพิศาลคุณ(ทอง โฆสิโต) เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ท่านมีข้อวัตรปฏิบัติเด็ดขาด เอาจริงเอาจัง อุปนิสัยขวานผ่าซากในวาจา เป็นผู้มีนิสัยแจ่มใส โผงผาง เทศนาโวหารไม่เคยไว้หน้าใคร ไม่ว่าจะมีฐานะอย่างไร มั่งมี ผู้ดี หรือยาจก ใช้คำพูดเหมือนกันหมด มีคำคม ขำขัยแฝงเสมอ เป็นพระสุปฏิปันโน ผู้ปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบ ท่านบำเพ็ญกรรมฐานสร้างบารมีที่ภาคเหนือ โดยได้สร้างวัดป่ากรรมฐานขึ้นหลายแห่ง เช่น วัดป่าดาราภิรมย์ , วัดป่าสามัคคีธรรม จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนวัดเป็น “วัดป่าอาจารย์ตื้อ” จนปี พ.ศ.๒๕๑๔ ญาติโยมและคณะศิษย์ทางนครพนมได้อาราธนาหลวงปู่ตื้อกลับไปจำพรรษาที่บ้านเกิด คือ บ้านข่า ณ วัดอรัญญวิเวก ต.บ้านข่า อ.ศรีสงคราม จ.นครพนม

มรณภาพ วันที่ ๙ กรกฏาคม พ.ศ.๒๕๑๗ ณ วัดอรัญญวิเวก บ้านข่า จ.นครพนม
สิริรวมอายุได้ ๘๖ ปี ๕ เดือน ๑๖ วัน ๔๖ พรรษา

หมายเหตุ : คัดลอกข้อมูลจาก http://www.ittiyano.com/index.php?option=com_smf&
Itemid=2&topic=6991.0 โดยคุณ สุนันทิโย